You are hereBiography

Biography


Al bijna 20 jaar ben ik aangesloten bij de atletiekclub, maar ik kan me nog vurig de allereerste training herinneren. Op aanraden van de buren schreven mama en papa me als 7-jarig meisje in bij Olse Merksem. Gekleed in een blauw maillotke stond ik ooit bedeesd, verlegen en ongekend aan "het viskot" te wachten voor mijn eerste training.

We leerden snel bij, het maillotke werd vervangen door een ademend t-shirt en een spannend shortje, ik kreeg spikes en mocht deelnemen aan mijn eerste wedstrijden. Als klein en hevig doetske, moest ik niet onderdoen aan de vriendjes die vaak meer dan een kop groter waren dan me. Meer nog, al snel bleek dat er wel een klein beetje talent in die knoken van me zat.

Na de jeugdreeksen van alle disciplines geproefd te hebben, besloot ik me vanaf kadet toe te spitsen op de fond onder begeleiding van Lejo Onsia De winterse crossen waren toch steeds het fijnste. Lekker ploeteren door de modder en de plassen, dat was wat ik het liefste deed.De groep was enorm fijn en motiverend. De stages aan zee zal ik nooit vergeten...
Ik groeide snel. Een beetje te snel eigenlijk. Als kadet en vooral als scholier haalde ik meermaals het podium op de nationale kampioenschappen en mocht ik deelnemen aan meerdere internationale kampioenschappen. Ongetwijfeld hele mooie momenten, maar de prestatiedruk en drang begon wel een beetje door te wegen op deze kleine krullenbol.

Als tweede jaar junior besloot ik studies ingenieur aan te vatten in Leuven. Toegepaste wiskunde heeft me steeds geïnteresseerd en ik was er vast van overtuigd dat een combinatie lopen studeren zeker moest kunnen. Daarin heb ik me toch een beetje overschat. De studies vroegen vooral de eerste jaren heel veel van me en een stapje terug in de atletiek was noodzakelijk.

Maar, ook in die periode zijn er weinig dagen voorbij gegaan zonder dat ik mijn loopschoenen uit de kast haalde. Al moest ik er 's morgens soms heel vroeg voor opstaan, of 's avonds alleen in het donker gaan rondtoeren, ik had het er graag voor over. Xenia kregen zelfs de leuvense proffen niet klein.
Tijdens mijn Studies kwam ik onder de hoede van trainer Wim Wouters en hij heeft me bijgestaan tijdens de moeilijke studiejaren maar na vijf jaar is er een einde aan onze samenwerking gekomen en ben ik teruggekeerd naar het oude vertrouwde viskot op de Jos Nuyens piste in Merksem, waar ik ooit de eerste stappen zette.
Onder Danny Hannes, af en toe bijgestaan door mijn broertje kon ik terug aansluiting vinden met de belgische toploopsters.

Samen met Dirk de Maesschalk proberen we nu nog een stapje hoger te geraken, het stapje dat moet zorgen voor de aansluiting met de internationale marathontop.

Na Twee succesvolle marathons heb ik kennis gemaakt met twee jaar blessureleed en is er een einde gekomen aan mijn samenwerking met Dirk. Samen met mijn broertje werk ik aan een nieuwe toekomst.

Marathon - A Dream - The battle of a deam

Sponsors

Random image

DSC_0010