Monte Gordo

Hey,

Sinds woensdag zit ik in het Portugese Monto Gordo samen met Erwin Leysen, Ruben van de Velde en Pieter Jan Hannes.

Ik heb tot op het laatste moment getwijfeld of ik al dan niet mee zou gaan. Had het voorbije weken mentaal heel moeilijk gehad om mijn terugval na de Ekiden te verwerken. Kon geen sporter zien of ik had traantjes en een verdrietig gevoel. Vooral het feit dat er precies nu geen oplossing voor het probleem was, baarde me veel kopzorgen.

Wie schoot met een boog in de achilles hiel van Xenia ???

mijn vorig berichtje was nog maar net op de website geplaatst en het was al weer roos. Volgens mij zijn de Griekse goden me slecht gezind en zorgen ze er voor dat de ene na de andere pijl recht in die achilleshiel van me terecht komt.

Na de Ekiden, mijn eerste wedstrijd sinds lang, voelde ik niets van mijn vorige blessure, de dag na de Ekiden evenmin, en dus dacht ik dat het gevaar geweken was....dacht ik!

La Vie en roze

Samen met 5 andere collega's van Aquafin nam ik gisteren in Brussel deel aan de Ekiden, aflossingsmarathon

Ik zag er al even enorm naar uit. Na een lange, wedstrijdluwe periode was de zin in wedstrijd ondertussen enorm groot geworden. Bovendien vond ik het super leuk om eens als teamkapitein op te treden, alles in goede banen te leiden en mijn team te laten proeven van de wedstrijdatletiek. Lopen in het Koning Boudewijnstadium is voor vele al een belevenis op zich.

De Stoomboot is in aantocht.

Wanneer Sinterklaas aankomt met zijn grote boot vanuit Spanje, dan starten de dromen van alle kleine kindjes over de immens grote cadeautjes. Wanneer de regen en het gure weer in het land arriveert, dan denkt dit krullenbolletje aan de crossen en het ploeteren door de modder. Voor mij even mooie als een immens groot cadeau van de brave man.

Where Abouts....?

Een zondag namiddag. Na een week hard werken en trainen zo'n beetje mijn moment van de week om tot rust te komen en de batterijen terug op te laden voor de nieuwe werkweek. De lazy Sunday die ik bewust verplicht altijd inlas.

We gooien het over een andere boeg

'k Was op zoek naar een leuke titel van dit nieuwsberichtje, toen ik dacht "waarom niet eens de nieuwsgierigheid opwekken".

Ondertussen is het al meer dan 2 weken geleden nog eens iets gepost te hebben en is er veel, mss ook niet veel, gebeurd.

12 september ben ik een nieuw rioleringsproject gestart in Kalmthout - wat altijd een beetje spannend is. Nieuwe aannemer, nieuwe mensen en vooral, nieuwe bewoners die al dan niet gelukkig zijn met de werken voor hun deur. Ik hoop alvast met mijn enthousiasme en inzet hier een mooi resultaat te creëeren.

Stage Valencia

Mijn tripje naar Valencia zit er jammer genoeg op. Gisteren avond bracht het vliegtuig, bijna half gevuld met kinderen boordevol (zonne ?) energie, me terug naar huis.

Net als alle kindjes dus terug naar het alledaagse leven.

Na 2 trainingen, een hectische werkdag, een bezoek aan de kiné,

nu helemaal vertrekkensklaar om morgen voormiddag het vliegtuig op te stappen.

Oh, wat zie ik er naar uit. Ja echt, ik heb de laatste weken echt afgeteld naar vakantie. Elke dag was er ééntje minder. Ik vind nu eens voor mezelf dat ik het echt verdiend heb. Meer dan twee maanden blessure leed, drukke dagen op het werk en sinds begin februari geen verlof meer genomen; ik ga er echt van genieten nu.

Aftellen richting Valencia

Terwijl ik hier op mijn terras zit na te genieten van mijn ontbijt, met een kopje koffie erbij en mijn voetjes in het ijswater ter preventie van mijn blessure, even een kort berichtje posten.

Het is bijna zover. Ik kan haast niet meer wachten. Nog maar 4 dagen werken en ik kan de vlieger opstappen richting Valencia. Ja, je leest het goed. Ik ga naar Valencia!
Omdat ik momenteel nog geen volume kan draaien zoals ik gewend ben op stage en ik nogal moeilijk kan stilzitten, heb ik mijn hoogtestage in St Morits vervangen door een city trip naar Valencia.

Wieltjeszuigster

In mijn vorig berichtje schreef ik dat ik mijn conditie op peil probeer te houden door te fietsen en te zwemmen.

Gisteren ben ik er op uit getrokken samen met mijn broer. 100km was het plan vrijdagavond, maar met de regen en de felle wind van het weekend zag ik het niet meer zo fel zitten toen zondagmorgen om 7u de wekker afliep.

Al een geluk heb ik een super broer en mocht ik de hele tijd in zijn wiel hangen. Luxe positie. Hij maar beuken tegen de wind en ik in de slipstream erachter.

Sponsors

Random image

DSC_0010